صفحه اصلی > دسته بندی محصولات > محصولات > مقاله > 


نام محصول : شربت آنتی رفلاکس - بی
قيمت(ریال) : 85000
بار کد :
IRC : 1228189067
گیاهان‌مرتبط :
      

مقاله مرتبط با شربت آنتی رفلاکس - بی

شربت آنتي رفلاکس- بي   Anti reflux-B Syrup

شکل دارويي:

شربت120ميلي ليتری در جعبه مقوايي با بروشور

موارد مصرف:

رفع علائم بيماري برگشت محتويات اسيدي معده به مري [Gastroesophageal Reflux Disease (GERD)]

اجزاء فرآورده:

ژل برگ آلوئه ورا (Aloe vera) که مواد آنتراکينوني آن به مقدار مناسب تنظيم شده است.

استاندارد شده:

بر اساس وجود حدود 5 ميلي گرم پلي ساکاريد در هر 5 ميلي ليتر شربت

مواد موثره:

پلي ساکاريدها از جمله آسمانان(acemannan) و گلوکومانان (glucomannan)، گليکوزيدهاي آنتراکينون نظير آلوئين، آلوئه امودين و باربالوئين.

آثار فارماکولوژيک و مکانيسم اثر:

ژل آلوئه ورا (صبر زرد) داراي ترکيبات مختلف براي ترميم زخم، ترميم آسيب هاي حرارتي و سوختگي ها و برطرف نمودن التهاب است.(1) از جمله کاربردهاي درماني ژل آلوئه ورا، استفاده از آن در بيماري برگشت محتويات اسيدي معده به مري است. اين بيماري به علت عدم کفايت اسفنکتر تحتاني مري [Lower Esophageal Sphincter(LES)] ايجاد و برگشت محتويات اسيدي معده به مري باعث آسيب مخاط مري و علائمي مانند احساس سوزش سر دل، سرفه هاي خشک، تنفس بد بو، اختلالات خواب، خونريزي و زخم مري ميشود.
دارو درماني GERD بر اساس دو اصل زير استوار است:
1ـ بالا بردن PH محتويات معده به گونه‌اي که برگشت محتويات اسيدي معده به سمت مري، آسيب‌رسان نباشد.
2ـ بالا بردن تونوس LES به گونه‌اي که مانع برگشت محتويات معده به مري شود.
مکانيسم هاي تاثير ژل آلوئه ورا مشخص نيست. با اين حال در in vivo ژل آلوئه و ترکيبات آن مهار ايمني ناشي از اشعه ماوراء بنفش را اصلاح ميکنند. همچنين در
in vitro چند جزء از آلوئه و ژل تام آن داراي اثرات آنتي اکسيدان بوده اند. آسمانان که از اجزاي اصلي ژل آلوئه محسوب ميشود واجد اثرات محرک ايمني است.(2)
آلوئه ورا يک داروي محبوب براي درمان طيف وسيعي از اختلالات دستگاه گوارش است. نشان داده شده که آلوئه ورا در افراد سالم پارامترهاي مختلف عملکرد دستگاه گوارش از جمله PH دستگاه گوارش را بهبود مي بخشد.(3)
بدنبال يک گزارش اوليه مبني بر اثر ژل آلوئه ورا در درمان اولسر پپتيک(4) مطالعات زيادي بر روي مدلهاي حيواني و نيز بر روي انسان صورت گرفته است. يوسف و همکاران گزارش داده‌اند که آلوئه ورا ترشح اسيد معده را مهار مي‌کند.(5)
همچنين در رت هائي که پيلور آنها با جراحي بسته شده، aloctin A موجود در آلوئه، ترشح اسيد و پپسين را کاهش مي‌دهد و از پيدايش زخم معده توسط ايندومتاسين جلوگيري مي‌کند.(6)
در مطالعه ديگري نشان داده شده که آلوئه‌ورا چسبندگي لکوسيت‌ها و ميزان αTNF- را کاهش داده و باعث افزايش اينترلوکين 10 شده و بدين‌ترتيب باعث سرعت بخشيدن به ترميم زخم معده مي‌شود.(7) همچنين امولسيوني که از مخلوط کردن شيره و ژل اين گياه با روغن معدني تهيه شده؛ براي درمان زخم معده بيماران بکار رفته است.(8) به نظر ميرسد اثر ضد زخم آلوئه ورا به علت اثرات ضد التهابي، محافظ سلولي(cytoprotective)، التيام بخشي و تحريک مخاطي اين گياه باشد.(3)
از آنجا که بر اساس مطالعات قبلي، آلوئه ورا توان خوبي در کاهش ترشح اسيد و پپسين دارد و با توجه به نقش کليدي اين دو عامل درآسيب رساندن به مري؛ اين گياه پتانسيل خوبي براي درمان GERD دارد. از طرف ديگر در مطالعات متعدد اثر ضد التهابي و اثر ترميم زخم براي آلوئه ورا به اثبات رسيده و چنانچه GERD با آسيب و التهاب همراه باشد؛ انتظار ميرود آلوئه ورا اثرات مفيدي داشته باشد.
بر اساس نتايج يک مطالعه تصادفي با کنترل دارونما روي 58 بيمار مبتلا به سندروم روده تحريک پذير[Irritable Bowel Syndrome(IBS)] با غلبه اسهال، در ماه اول 35% دريافت کنندگان آلوئه ورا به اين درمان پاسخ دادند( در مقايسه با 22% در گروه دارونما). به طور کلي بيماران استفاده کننده از آلوئه ورا ميزان پاسخ قابل توجه آماري بيشتري در مقايسه با دارونما داشتند( 43% در مقابل 22%).(9)
در يک کارآزمايي باليني دوسو بيخبر تصادفي با کنترل پلاسبو، اثربخشي و ايمني مصرف ژل آلوئه ورا ( روزي2 بار هر بار 100 ميلي ليتر به مدت 4 هفته) در بيماران مبتلا به کوليت زخمي شونده (ulcerative colitis) بررسي گرديد. آلوئه ورا موجب بهبود (remission) کلينيکي در30% بيماران( در مقايسه با 7% در گروه دارونما) و بهبود نشانه هاي بيماري در 37% بيماران( در مقايسه با 7% در گروه دارونما) گرديد. شاخص باليني فعاليت ساده کوليت Colitis Activity Index) (Simple Clinical و
رتبه بندي بافت شناسي( histological score) در بيماران دريافت کننده آلوئه ورا به طور قابل توجهي کاهش يافت اما در گروه دارونما تغييري نکرد.(3)
در يک مطالعه باليني يک سو بيخبر تصادفي شده، تعداد 132 نفر بيمار 18 تا65 سال مبتلا به رفلاکس معدي - مروي به مدت 4 هفته در سه گروه شربت
آنتي رفلاکس-بي (حاوي آلوئه ورا)، کپسول امپرازول و قرص رانيتيدين مورد ارزيابي قرار گرفتند. بيماران روزانه يك بار به صورت ناشتا 10 ميلي ليتر شربت
آنتي رفلاکس-بي يا كپسول 20 ميلي گرمي امپرازول يا روزانه دو بار يك نوبت صبح ناشتا و ديگري شب نيم ساعت قبل از خواب قرص رانيتيدين با دوز 150 ميلي گرم دريافت نمودند. بيماران قبل از شروع مطالعه، دو هفته و نيز چهار هفته پس از درمان از لحاظ علائم سوزش سر دل، ترش کردن، ديسفاژي، نفخ، بادگلو، تهوع، استفراغ و بازگشت محتويات معده مورد ارزيابي قرار گرفتند. تجزيه و تحليل اطلاعات بدست آمده؛ ميانگين نمره علائم در شروع مطالعه در گروه شربت آنتي رفلاکس 5/9 بود که پس از دو و چهار هفته درمان به ترتيب به 82/7 و 97/6 رسيد که اثرات درماني آن معني‌دار مشاهده شد. (p<0.01) گروه‌هاي امپرازول و رانيتيدين نيز اثرات معني‌داري نشان دادند. (p<0.001) ولي تفاوت بين سه گروه درماني معني‌دار ملاحظه نشد. (p<0.6) ميزان کاهش علائم رفلاکس در سه گروه پس از دو و چهار هفته درمان تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. (‌P>0.07) از نظر تهوع، تأثير شربت آنتي‌رفلاکس نسبت به رانيتيدين و امپرازول تفاوت معني‌داري داشته است. (p>0.05)(13)

دستور مصرف:

روزي 2-1 قاشق مرباخوري( 10-5 ميلي ليتر) قبل از صبحانه و قبل از خواب

موارد منع مصرف:

  1. حساسيت شناخته شده نسبت به آلوئه ورا.(12)
  2. حاملگي و افرادي که قصد دارند باردار شوند(B3) .(12)
  3. در مورد مصرف ژل آلوئه در دوران شيردهي اطلاعاتي در دست نيست.(12)

عوارض جانبي:

بطورکلي مصرف خوراکي ژل آلوئه ورا بخوبي تحمل ميشود. با اين حال درماتيت بعد از مصرف خوراکي و موضعي ژل آلوئه گزارش شده است.
تغيير رنگ ادرار به زرد قهوه اي يا قرمز اهميت باليني ندارد و ممکنست به علت وجود متابوليتهاي آنتراکينون باشد که به هنگام استخراج ژل وارد آن شده اند.(12)
در يک مطالعه موردي و درin vivo ؛کاهش سطح سرمي هورمونهاي تيروئيد(T3,T4) توسط آلوئه ورا گزارش شده است.(10و11)

تداخلات دارويي:

بر اساس مدارک موجود، مورد احتياطي از نظر تداخلات دارويي وجود ندارد.(12)

نکات قابل توصيه:

  1. قبل از مصرف؛ شيشه محتوي شربت را خوب تکان دهيد.
  2. فرآورده دور از ديد و دسترس کودکان، در دماي 30-15 درجه سانتي‌گراد و در ظرف کاملاً سربسته نگهداري شود.
  3. پيشنهاد ميشود اين برگه اطلاعات را تا پايان دوره درمان در دسترس داشته باشيد.


References:

1. S-W.Choi, B-W.Son, Y-S.Son, Y-I.Park, S-K.Lee, M-H.Chung. The wound-healing effect of a glycoprotein fraction isolated from Aloe vera. British Journal of Dermatology 2001; 145: 535-545.
2. Langmead L. et al. Randomized, double-blind, placebo-controlled trial of oral Aloe vera gel for active ulcerative colitis. Aliment Pharmacol Ther 2004; 19: 739–747.
3. Braun L. Cohen M. CD to accompany Herbs & Natural Supplements. An Evidence - based Guide. 2nd Edition. Elsevier Australia.2007:17-33
4.Blitz JJ, Smith JW, Gerard JR. Aloe vera gel in peptic ulcer therapy: Preliminary report. Journal of the American osteopathic association.62, (1963)731-735.
5. Yusuf S, Agunu A, Diana M. The effect of Aloe vera A. Berger on gastric acid secretion and acute gastric mucosal injury in rats. Journal of Ethnopharmacology 93 (2004) 33-37.
6. Saito H. Imanishi K. Okabe S. Effects of Aloe extracts, Aloctin A, on gastric secretion and on experimental gastric lesions in rats.Yakugaku Zasshi 109(5) (1989)335-9.
7. Eamlamnam K. et al. Effects of Aloe vera and sucralfate on gastric microcirculatory changes, Cytokine levels and gastric ulcer healing in rats. World journal of gastroenterology 12, 2034-2039 (2006).
8. Hennessee OM, Cook BR. Aloe myth, magic and medicine. New York: Raven press, 1994: 85.
9. Davis K et al. Randomised double-blind placebo-controlled trial of Aloe vera for irritable bowel syndrome. Int J Clin Pract. 2006 [Epub ahead of print].
10.Pigatto PD, Guzzi G. Aloe linked to thyroid dysfunction. Arch Med Res 36.5 (2005): 608.
11. Kar A, Panda S, Bharti S. Relative efficacy of three medicinal plant extracts in the alteration of thyroid hormone concentrations in male mice. J Ethnopharmacol 81.2 (2002): 281-5.
12. Mills S. Bone K. The Essential Guide To Herbal Safety. Churchill Livigstone, 2005: 233-240.


13. خوشابي، مارال. بررسي اثر شربت آلوئه ورا در درمان ريفلاكس معدي- مروي (GERD) و مقايسه آن با رانيتيدين و امپرازول. پايان نامه دکتراي عمومي. دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني کاشان. بهار 89


بازگشت نسخه چاپی