بهداشت فردی – ۲

بهداشت فردی – ۲

بهداشت ناخن
اندازه ناخن‌‌ها باید به اندازه‌ای باشد که مانع از کار انگشتان نگردد. پوست اطراف ناخن باید نرم و بدون ترک نگه داشته شود. ریشه های اطراف ناخن نباید به وسیله دندان یا قیچی بریده شود. ناخنها را نباید جوید. عادات‌ جویدن‌ ناخن‌ غیربهداشتی‌ بوده‌ و سبب‌ ابتلای‌ فرد به‌ بسیاری‌ از بیماری‌ها خواهد شد.
   

 

بهداشت دست و پا
شستن مرتب دست‌ها با آب گرم و صابون به‌خصوص قبل از غذاخوردن و بعد از توالت‌رفتن ضرورت دارد. باقیماندن صابون سبب خشکی و خرابی پوست می گردد. استفاده از دستکش در هنگام کار با مواد پاک‌کننده سودمند است. در توجه از پاها، شستشوی روزانه و استفاده از کفش مناسب توصیه می شود. شست‌وشوی‌ روزانه‌ پاها، از تجزیه‌ عرق‌ و بوی‌ نامطبوع‌ پا جلوگیری‌ می‌کند. استفاده‌ از کفش‌ مناسب‌ به‌ نحوی‌ که‌ هیچ‌گونه‌ فشاری‌ به‌ پا وارد نکرده‌ و سبب‌ تغییر فرم‌ طبیعی‌ استخوان‌‌بندی‌ پا نشود، از نکات‌ مهمی‌ است‌ که‌ باید در مورد سلامت‌ پا و ستون‌ فقرات‌، بدان‌ توجه‌ نمود.

 

 

بهداشت دستگاه تنفس
مهمترین مراقبتهای دستگاه تنفس عبارتند از:  
۱- عدم اعتیاد به دخانیات
۲- رعایت مسائل بهداشتی در محل سکونت
۳- پیشگیری از بیماری‌های عفونی و درمان بموقع آن‌ها
۴- استفاده از رژیم غذایی مناسب
۵- رعایت اصول بهداشت فردی

 

 

بهداشت دستگاه گوارش
مهمترین مراقبتهای دستگاه گوارش عبارتند از:
۱- خوردن غذاهای متوازن و سالم
۲- جویدن کامل غذا
۳- صبحانه باید کامل، نهار متعادل و شام سبک باشد.
۴- غذا متناسب با وضع و شرایط جسمانی مصرف شود.
۵- پرهیز از غذاهای زیاد برشته و سرخ‌کرده، سیگار و …
۶- اجتناب از نوشیدن مایعات زیاد گرم و یا سرد

 

 

بهداشت دستگاه  گردش خون
مهمترین مراقبتهای بهداشتی از دستگاه گردش خون عبارتند از:
۱- عدم افراط در مصرف غذاهای چرب، پرنمک و قندی
۲- پرهیز از پرخوری
۳- خودداری از مصرف مواد محرک
۴- خودداری از عدم تحرک
۵- پیشگیری از بیماری‌های عفونی
۶- برخورداری از استراحت کافی و مراقبتهای پزشکی
۷- حفظ خونسردی

 

 

بهداشت دستگاه ادراری
مهمترین مراقبتهای دستگاه ادراری عبارتند از:
۱- رعایت بهداشت
۲- استراحت، خواب کافی و پرهیز از خستگی و همچنین پرهیز از عدم تحرک
۳- اجتناب از مصرف بی‌رویه پروتئین
۴- پیشگیری از ابتلا به بیماریهای عفونی
۵- مصون نگهداشتن کلیه‌ها از سرما و ضربه

 

 

بهداشت دستگاه تناسلی
مهمترین مراقبتهای دستگاه تناسلی عبارتند از:
۱- نظافت شخصی
۲- روابط زناشویی متعادل
۳- عدم ازدواج در سن پایین
۴- رعایت رژیم غذائی مناسب
۵- خواب، استراحت، ورزش و تفریحات سالم کافی
۶- خودداری از شنا در آبهایی که احتمال آلودگی آنها می‌رود
۷- مراجعه سریع به پزشک در صورت مشاهده هر گونه ناراحتی و موارد غیر طبیعی این دستگاه
۸- استراحت، خواب و غذای مناسب هنگام قاعدگی

 

 

بهداشت دستگاه حرکتی
مهمترین مراقبتهای بهداشتی از دستگاه حرکتی عبارتند از:
۱- برخورداری ار رژیم غذایی مناسب و غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن
۲- داشتن فعالیت جسمانی مناسب با سن و اجتناب از بروز خستگی
۳- نگهداشتن وزن در حد متعادل
۴- خودداری از انجام کارهای خطرناک که احتمال آسیب به این دستگاه را در پی دارد.

 

 

بهداشت دستگاه عصبی
مهمترین مراقبتهای بهداشتی از دستگاه عصبی عبارتند از:
۱- پیشگیری از بروز بیماری‌های عفونی و درمان به موقع آن‌ها
۲- استفاده از وسایل حفاظت فردی در صنایع
۳- درمان به موقع اختلالات متابولیکی
۴- خودداری از انجام کارهای پرخطر
۵- استفاده ار رژیم غذایی و خواب و فعالیت بدنی مناسب
۶- تلاش در برخورداری از روان سالم و متعادل

 

 

بهداشت فردی در اسلام
با نگاه به وضع  بهداشت در زندگی عربِ عصر جاهلی و مقایسه آن با پس از بعثت، می‌توان دریافت که تاکیدهای قرآن و دیدگاه و سیره نبوی در تغییر فرهنگِ زندگی اثرگذاری عمیق و چشمگیری داشته است. عرب قبل از اسلام، از نظر بهداشت و کیفیت تغذیه و خوراک که از نمادهای تمدنی است، وضع اسفباری داشت. دین اسلام آداب رسوم آنان و فرهنگ‌شان را دگرگون و تعالی بخشید. در قرآن کریم به مسأله بهداشت توجه ویژه شده و برای آن آثار معنوی فراوانی ذکر گردیده است. واژه‌ها و مفاهیمی که در قرآن برای اهمیت بهداشت می‌توان یافت؛ واژه هایی مانند: “طیب، طهر و غسل” است. واژه‌ای مانند غسل، به شستشوی ظاهری توجه ویژه و حکمی داشته و برخی مانند: طیب و طهر مفهومی فراگیر از ظاهر و باطن  دارد. (جرجانی، ج۱، ص ۵۳۵) بنابراین می‌توان گفت، در قرآن مقصود از این مفاهیم بهداشت ظاهری و باطنی است.
رعایت بهداشت در قرآن برای جلب دوستی خداوند و رسیدن به ترقی معرفی شده است. «خداوند پاکیزگی را دوست دارد»؛ (توبه، ۱۰۸) چون پاکیزگی نمایانگر جلوه‌ای از زیبایی‌هاست؛ به همین جهت پیامبر(ص)، نظافت و پاکیزگی را نمایی از ایمان برشمرده است (ابن حمدون، ۱۴۱۷، ج۹، ص۸۵). خداوند در قرآن پاکیزگی را این گونه وصف نموده و پاکیزگان را دوست خود برشمرده است (بقره، ۲۲۲). رستگاری یکی از فواید بهداشت و پاکیزگی است؛ دوری از خبائث و پلیدی‌ها در قرآن از علائم رستگاری است (مائده،۹۰). بهداشت و پاکیزگی در قرآن ملاک و معیار ارزش‌گذاری اشیاء شمرده شده و چیزهای پاکیزه نماد خوبی‌ها دانسته شده است که پلیدی‌ها در مقایسه با آن­ها بی‌ارزش هستند (مائده،۱۰۰).
بهداشت شرط اساسی استفاده از نعمت های زمینی و مواهب است. از نگاه قرآن، هر نعمتی که به وصف پاکیزگی متصف است؛ قابل بهره‌وری است. چیزهای کثیف و غیربهداشتی ممنوع از بهره‌مندی هستند. با توجه به تعریفی که از  بهداشت شده و مقبولیت همگانی که دارد، اشیاء و مواد غذائی غیرپاکیزه برای انسان زیان‌آور و برای سلامتی زیان‌بار به شمار آمده اند؛ از این روی قرآن شرط بهره مندی از خوراکی ها و … را پاکیزگی و بهداشتی‌بودن آنها برمی‌شمارد. آیاتی نیز در قرآن وجود دارد که درباره‌ بهداشت و پاکیزگی جامه و لباس سخن گفته و به اهمیت آن پرداخته است؛ «جامه و لباست را پاکیزه‌دار» (مدثر، ۴۱) این خطاب وقتی به پیامبر نازل شد که او را به عبادت ترغیب می‌فرمود. در آیات دیگر نیز به صراحت اهمیت بهداشت برای مؤمنین تبیین شده و خداوند پاکیزگان و زیباگرایان مؤمن آراسته را دوست می‌دارد (توبه، ۱۰۸). امر به نظافت و غسل (مائده، ۶) در هنگام عبادت یا پس از تلاقی به نجس‌ها و پرهیز از پوشیدن لباس‌های پوستی که از حیوانات نجس تهیه شده (مائده،۳؛ بقره،۱۷۳؛ نحل، ۱۱۵) نیز به مراتب، بیانگر اهمیت بهداشت در دین اسلام می‌باشد. بهترین مبنای رسول گرامی برای اهتمام امر بهداشت در تمام امور، براساس آنچه که درباره بهداشت در قرآن تاکید شده است، می باشد.
بله خیر